Het communicatienieuws van deze week zal wat gebundeld moeten worden. Ik vierde gisteren mijn dertigste verjaardag en hoewel het geen groot feest werd, gewoon een etentje in besloten kring, is het tijd maken voor schrijven deze week wat moeilijker gebleken.
De focus lag alleszins op de Vlaamse en Brusselse actualiteit. Ik las een artikel over het aantal Franstalige inwoners van Vlaanderen (300 000, meer dan er mensen in Gent wonen!). Ook de oproep van Geert Bourgeois voor een verplichte taaltest voor nieuwkomers in een inburgeringtraject trok mijn aandacht. Hij slaagde overigens met glans voor de cognitieve test: 48/48. In Brussel blijkt er een ernstig te kort te zijn aan sociale tolken. Dit kan een mooie bijverdienste en interessante praktijkervaring zijn voor nieuwkomers die het Nederlands goed onder de knie willen krijgen, en tegelijk hun moedertaal actief willen blijven gebruiken. De VDAB lanceert een cursus West-Vlaams in de provincie waar dat een meerwaarde zou moeten zijn. Het succes was niet meteen overweldigend: 14 kandidaten schreven zich in. Bourgeois wist niet waar hij het had: net nu hij het al moeilijk heeft om het Nederlands aan de man te brengen bij de nieuwe Belgen, steekt de VDAB stokken in de wielen met een cursus in dialect. De studenten motiveren hun deelname als volgt: als ze de streektaal niet verstaan en spreken zou men niets met hen kunnen aanvangen op de West-Vlaamse werkvloer. Dit herinnert me aan het filmpje van de boer in Man Bijt Hond, die zijn West-Vlaams probeert om te zetten in een zelfverzonnen Pools. Hilarische toestanden verzekerd, maar het illustreert dat een Europa van regio’s, als het van de taal afhangt, ergens wel mogelijk moet zijn. En dan zullen we allemaal dialect kunnen spreken. En met elkaar spreken we in internationale meetings uiteraard Globish, een vereenvoudigd globaal Engels, met als bekendste spreker: Yasser Arafat. Humor in toekomstige debatten zal alvast gegarandeerd zijn.
Minder goed nieuws van de federale overheid voor nieuwe Belgen: de geplande herziening van verschillende wetten die op nieuwkomers betrekking hebben. Zo wordt de wetgeving op schijnhuwelijken herbekeken, net als de regeling voor gezinshereniging. Het zal binnen het strafrecht mogelijk worden zeer ernstige misdaden te bestraffen met het afnemen van de Belgische nationaliteit. Moest daar nu nog aan toegevoegd worden: een afdwingbaar en aantoonbaar inburgeringtraject dat reële bewijzen van taalkennis en inburgering vereist. Moest men die zaken, die men vandaag enkel met een schriftelijke verklaring van quasi eender wie kan bewijzen, nu eens echt beginnen onderzoeken. Denk maar aan de volledig misgelopen homologatie van een aantal buitenlandse rijbewijzen. Soms is niet opkuisen echt geen optie meer, getuige de toestand op de wegen… En van het verwerven van een nationaliteit moet men toch proberen een echte prestatie, realisatie én beloning te maken, waar mensen trots op moeten zijn. Ja, dan zou er misschien verbetering in zicht komen. Tot op heden is Belg worden vooral een administratieve rompslomp die geen enkel persoonlijk engagement vergt van de aanvrager. Voorlopig ligt België namelijk zodanig met zijn eigen talen, minderheden, bestuursniveaus of tja, met wat eigenlijk, in de knoop dat er geen duidelijke procedure bestaat voor inburgeraars. Wat is een Belg uiteindelijk? Waar zijn we precies trots op? En wie spreekt er toch dat Nederlands in Vlaanderen, zoals het in de boeken tweede taalverwerving staat? Weinig mensen. Heel weinig. Dan heb je die VDAB cursus misschien toch hard nodig, of zullen onze boeren gewoon Pools leren?